ويژگيهای جامعه منتظر ظهور امام زمان
مریم شعبان
مرجع : کمیته علمی همایش بین المللی دکترین مهدویت
چکیده
اوضاع دنیا آشفته و اسفناك است؛ بيعدالتي و ظلم، جاي عدالتمحوري و عدل را گرفته، تزوير و ريا و دروغگويي حاكم شده و بياعتمادي و غرور و زور بر مظلومان حكمراني ميكند؛ پيشرفتهاي مادي به اوج خود رسیده، معنويات كمرنگ و بيروح شده، دينداري و يقين از جوامع بشري رخت بربسته، اديان يا به فراموشي سپرده يا تحريف شدهاند و بشر كاملاً سردرگم و نااميد گشته است.
اینها شايد نشانههايي از ظهور منجي باشد. حال در اين اوضاع و احوال، منتظران چه وضعي دارند؟ آيا دست روي دست بگذارند و هر چه را پيش آيد، خوش دارند؟ وظايف آنان چیست؟ چگونه شناخته ميشوند؟
اين مقاله با معرفي شاخصهاي جامعه منتظر واقعي، به ويژگيهاي آن میپردازد؛ از جمله: توحيدگرايي، آمادگي روحي و نظامي، امر به معروف و نهي از منكر و مبارزه با دام شياطين.
مقدمه
«اَنَّ الارضَ يَرِثُها عبادِيَ الصّالحُون»؛1
حكومت زمين سرانجام به دست بندگان صالح ما خواهد افتاد.
سلام بر مهدي، انتظار سبز دورانها، آرمان مجسم عدالتخواهان، برگزيدة اعصار، ذخيرة جاويدان الهي و نويدبخش صبح در شب انتظار! سلام بر منتظران راهش، عاشقان گمنام و نشان، مردمان صبور و عدالتپيشه، ندبهخوانان اميدوارش! سلام بر جامعه مهدوي، مدرسه دانشآموزان عاشق، كلاس استادِ پشتِ پرده، دانشآموزان بيريا و صبور، نگاههاي اميدبخش و انتظارآفرينِ و قانون شيرينِ او!
در قرآن كريم درباره مسائل آيندة دوران و حوادث آخرالزمان و حكومت خوبان و صالحان سخن بسيار آمده كه آيه گفته شده از اين گونه آيات است. مفسران اسلامي اينگونه آيات را طبق مدارك حديثي و تفسيري، به مهدي و ظهور آخرالزمان مربوط دانستهاند.
امام محمد باقر(ع) ميفرمايد:اين بندگان صالح و شايسته كه وارثان زمين شوند، اصحاب مهدي هستند، در آخر الزمان.
پيامبر و امامان معصوم از جانب خدا، براي تصدي مقام زمامداري و اداره امور مسلمانان منصوب گشتهاند و بايد در اين راه تلاش و جديت نمايند، اما وظيفه اصلي بر عهدة مسلمانان نهاده شده كه در تأسيس و تحكيم حكومت اسلامي بكوشند و اكنون كه به وجود معصوم دسترسي نيست، براي تأسيس حكومت اسلامي و اجراي قوانين و برنامههاي سياسي و اجتماعي اسلام تلاش و جديت نمايند.
هرج و مرج در جامعة منتظر ظهور راهي ندارد؛ چون حكومت واحدي جامعه را راهنمايي میكند و همه از آن تبعيت میكنند. در اين حكومت صالحان، هر كس به وظيفه خود آشناست و خود را به انجام دادن وظيفهاش مكلف میداند.
جامعهای كه مهدي آن را بنا خواهد كرد «جامعة صلواتي» است. جهاني به اين معنا كه او يكباره با همه مظاهر ظلم و جنايت در گوشه و كنار عالم برخورد مینمايد و همه جنگها را تمام میكند.
میجنگد اما براي صلحي كه با عدالت توأم خواهد بود. عدالت و محبت شعار جامعه مهدي است. شهروندان اين جامعه براي سودجويي مادي خود نمیكوشند؛ چون همه در پي خدمت رساندن به یکديگرند. پس جامعة مهدي جامعهاي صلواتي خواهد بود.
بايد جامعه منتظر آن حضرت را به آرمانهاي اين جامعه صلواتي نزديكتر سازيم. جامعه مهدوي، جامعه منتظر ظهور، جامعه صلواتي و جامعه آرمانخواه، همه و همه یك چيز است و آن هم پل رسيدن به حضرت مهدي(عج).
آشنايي با بايستههاي عملي (آشنايي با داعي به مهدي و ارتباط معنوي با امام زمان(عج)) و بایستههای نظري (شناخت همهجانبة فرهنگ مهدويت و انتظار) جامعه ما را به جامعه منتظر ظهور واقعي تبديل خواهد كرد.
ويژگيهاي جامعة منتظر
شايد آنان كه خوب درك میكنند بتوانند مبشر كسي باشند كه ما را راه وصول به پاية او نيست و راه ظهور او را آماده كنند.
ما امروز نظارهگر صحنههاي دلخراشي هستيم بر فراز جغرافياي جهان، پرچم ظلم و تجاوز و تبعيض را در اهتزاز میبينيم.
فساد در همه جوانب حيات، اقتصاد و فرهنگ، اخلاق و سياست و ديگر شئون زندگي ميداندار است. اختلاف طبقاتي، استعمار در شكلهای جديد و بديع و تروريسم دولتي به نام مبارزه با تروريسم، تضييع حقوق انسانها به نام دفاع از حقوق بشر و اشتغال كشورهاي اسلامي به نام دموكراسي، همه و همه گواه آن است كه عدالت مرده و فضيلت و انسانيت كمرنگ شده است و بايد مصلحي جامع و كامل ظهور يابد و به همه اين امور پايان دهد و اجتماعي عادل و قرآني بسازد. اكنون كه عصرغيبت و دوران محروميت از ظهور است، بايد با حبل محكم انتظار، خود را براي فرج آن حضرت آماده سازيم.
بايد بر اساس موازين صحيح (معتبر و مستند) اعمال خود را تنظيم نماييم. بايد فريب ادعاهاي افراد آلوده به دنيا كه از هر امري خصوصاً مقدّسات براي رسيدن به اهداف خود استفاده مینمايند، نخوريم. بايد دين را از آگاهان به دين و شريعت بياموزيم و به آن عمل كنيم و فرهنگ صحيح و عميق انتظار را در جامعه خود در همه طبقات پياده نماييم و بالاخره بايد جامعهای در حد امكان، مهدوي داشته باشيم.
با الهام از سخنان حضرت آيتالله لنكراني بايد ديد چه جامعهاي مهدوي به شمار ميآيد و مراد از اين جامعه چه نوع اجتماعي است.
به جرئت میتوان گفت، هر جامعهای شامل افرادي است كه در آن با ويژگيها، عادات و ايدههای متفاوت زندگي میكنند كه به دنبال هدفهاي معنوي و مادي خود هستند. اين جوامع يا اسلامياند يا غيراسلامي.
جامعه مهدوي به جوامع اسلامي اختصاص دارد؛ جامعهای كه مراد آن مهدي(عج) است؛ جامعهای هدفمند كه همواره از ساية توجهات امام عصرش لذت میبرد. در چنين جامعهای مهدي(عج) موعود است. همه منتظر ظهور اويند تا از پشت پردة غيبت به در آيد.
مردمان اين جامعه همواره دنبال يار میگردند؛ حتي در قلبهاي شكستة خويش، با ديدن اوضاع نابهسامان جامعه رنجيده میشوند و ظهور او را مشتاقانه از خدا میخواهند. اين جامعه همان جامعة منتظر و مهدوي است. ويژگيهاي عصر قبل از ظهور، منتظران واقعي را مشتاقتر و تشنهتر میكند. در عصر قبل از ظهور ديندار بودن دشوار میگردد؛ فرد مسلمان وارد مسجد میشود و نماز نمیخواند.
مردان به شکل زنان و زنان به شكل مردان درمیآيند؛ بياعتمادي و نفاق
ظاهر میشود و... در چنين اجتماعي كه هزاران مشكل ديگر نيز در آن به وقوع میپيوندد، منتظران مهدي(عج) چه بايد بكنند؟
حال ويژگيهاي جامعه منتظر مهدي را بررسي ميکنيم:
الف) توحيدگرايي
بعد توحيدي انتظار يكي از ويژگيهاي مهم منتظران است كه همواره بايد بدان توجه داشته باشند. انتظار، منتظران را متوجه مبدأ عالم میكند؛ متوجه منشأ و مبدأ همه هستها و موجودات.
مهدي بنده خدا و خليفه الهي و ولي خدا در زمين براي استقرار بخشيدن به دين خدا و نجات جامعة بشري است. منتظران همواره بايد از درگاه لايزال الهي مهدي را بطلبند و براي تعجيل در ظهور او دعا کنند. در اين امر، همواره به خداي متعال توجه ميشود. اين علم را از پيشوايان گرفتهايم.
پيامبر اكرم(ص) در فضيلت انتظار میفرمايند:افضلُ اعمالِ امّتي، انتظارُ الفرجِ مِنَ الله عزّوجلّ؛
بهترين اعمال امت من، انتظار رسيدن فرج است از نزد خداي عزيز جليل.
و اين يعني بعد توحيدگرايي انتظار.
ب) نبوتگرايي و امامتگرايي
مهدي، از اهلبيت و حتي از صديقين و خاتم ائمه طاهرين است. منتظران، چشم به راه كسي هستند كه در او آثار و صفات پيامبران گرد آمده؛ كسي كه امامان پيشين يكايك او را ياد كردهاند. وجود مهدي و انتظار او بزرگترين تأكيد بر اصل اعتقادي امامت و رهبري است و همة اينها يعني يادكردن اعتقادي و مكتبي پيامبري و پيامبران و توجه دادن به اصل مهم نبوت و امامت. جامعه منتظر بايد اصول بنيادي نبوت و امامت را تبيين و ترويج نمايند.
ج) توجه به مسئلة معاد و قيامت
جامعة منتظر همواره به یاد مرگ و حسابرسي است. معاد یعنی بازگشت انسان به نزد خدا و ورود به جهان پايدار و شروع زندگي اصلي. ظهور مهدي(عج) از «اشراط ساعت» است، يعني علایم قيامت يكي از نشانههای حتمي قيام قيامت و فرارسيدن رستاخيز ظهور مهدي(عج) به شمار میآید. اين مسئله نيز در توجه جامعه منتظر به معاد نقش به سزايي خواهد داشت. پس مسئلة انتظار موعود با اصل اعتقادي معاد رابطة عميقي دارد.
د) گسترش امر به معروف و نهي از منكر
«يؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيوْمِ الآخِرِ وَيأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَينْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيسَارِعُونَ فِي الْخَيرَاتِ وَأُوْلَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ».
به خدا و روز قيامت ايمان دارند؛ و به كار پسنديده فرمان مىدهند و از كار ناپسند بازمىدارند؛ و در كارهاى نيك شتاب مىكنند، و آنان از شايستگانند.
امر به معروف و نهی از منکر يكي از تكاليف عمدة ديني است. فرایض الهی با توجه داشتن به اين دو امر برقرار میماند و جامعة ديني از انحراف میرهد. خشنودي مهدي(ع) در آن است كه «معروف» عملي شود و «منكر» ترك گردد. بنابراين جامعه منتظر نمیتواند در اين مورد بياعتنا باشد. مهدی، در عصر ظهور، خود بزرگترين آمر و ناهي خواهد بود، پس چگونه جامعة منتظرش خشنودي او را نخواهد و دستور او را عملي نكند و در راه اصلاح جامعه نكوشد؟
هـ) اتحاد جامعه جهاني و پرورش نيروي انساني
وحدت جامعة جهاني، زمينه شكلگيري حكومت جهاني امام زمان(عج) است. امت اسلام امت واحده به شمار میآید و همه بايد خدا را پرستش كنند. تعدد جوامع و امم و پرستش افراد و خدايان و معبودهاي متعدد براي خود گزيدن، شرك به خداي واحد را موجب میشود و سردرگمي و تشتت افكار و انحرافات را باعث میگردد.
جامعة منتظر، جهان را داراي نظامي واحد میدانند، چون يك خدا دارند، پس در چنين جامعهای فقط خداوند حاكم است، بنابراين جامعه نيز واحد خواهد بود. منتظران مهدي هيچگاه عامل تفرقه و اغتشاش نيستند، بلكه سعي دارند همه را متحد كنند، عقايد را به هم نزديك گردانند و فرهنگ اتحاد و يكدلي را ترويج دهند؛ زيرا میدانند كه وحدت زمينة شكلگيري حكومت موعودشان است.
منتظران واقعي جامعة آن حضرت را براي همه میخواهند نه فقط براي خود و براي پيشبرد چنين هدفي، در پي جذب نيروي فعال و سازنده انساني هستند كه در واقع ارتش انقلاب جهاني را تشكيل میدهد.
و) آمادگي ابعاد روحي، نظامي و فرهنگي
در اقتصاد آموختهايم كه همواره عرضه در مقابل تقاضاست؛ تا تقاضايي نباشد، عرضه هر نوع برنامه مادي و معنوي مؤثر نخواهد شد. تا در اعماق دل مردم تقاضا و درخواستي برای ظهور نباشد، عرضه كاري بيهوده خواهد بود.
جامعه منتظر تقاضاي روحياش را به شدت دنبال میكند و دمي از اين عمل خسته نمیگردد و مطمئن است كه عرضهاش به وقوع میپيوندد، بنابراين هيچ گاه نااميد نمیشود.
مهدي(عج) قيامي عظيم خواهد کرد پس سزاوار نيست كه منتظرانش آمادگي اين قيام را نداشته باشند. منتظر بايد هميشه آمادگي نظامي داشته باشد تا هنگام ظهور و طلوع خورشيد مهرباني، به صف پيكارگران ركاب مهدي(عج) بپيوندد و در آن نبرد عظيم، كمكرسان و حماسهآفرين باشد.
امام صادق(ع) در اين باره میفرمايند:لِيعُدَّنَّ اَحَدُكُم لِخُروج القائم، وَلَوسهْماً. فانَّ اللهَ اذا علم ذلك من نيّتهِ، رَجَوتُ لِاَنْ ينسيءَ في عُمرِهِ حتّي يُدركه وَيَكونَ مِن اَعوانِه و انصارهِ؛
بايد هر يك از شما براي خروج قائم اسلحه تهيه كنيد، اگرچه یک نيزه؛ چون وقتي خداوند ببيند كسي به نيت ياري مهدي اسلحه تهيه كرده، اميد است عمر او را دراز كند تا ظهور را درك نمايد و از ياوران مهدي باشد.
و نيز خداوند میفرمايد:«وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ»؛
در راه خدا حق جهاد را انجام دهيد.
پس جامعة منتظر باید آمادگي روحي و نظامي نيز در جهت ظهور داشته باشد.
از سوي ديگر، براي برقراری حكومت جهاني، بر اساس عدل و داد به پيشرفت دانشها و فرهنگهای اجتماعي و مردمي نياز فراواني دارد كه آن نيز بدون پيشرفت فكري و گذشت زمان ممكن نيست. جامعه منتظر بايد براي برقراري اين حكومت جهاني در تكامل علوم و فرهنگهای انساني تلاش کند.
ز) تكامل وسايل ارتباطجمعي
حكومت جهاني مهدي(عج) به وجود وسايل كامل ارتباطجمعي نياز دارد تا در پرتو آن بتواند مقررات و احكام و اصول انساني را از طرق مختلف در مدت كوتاهي به مردم جهان اعلام كند. اين موضوع به سعي و تلاش جامعة منتظر و منتظران ظهور نياز دارد كه با ارج نهادن به تكامل صنايع انساني و پيشرفت همهجانبة ابعاد وسايل ارتباطجمعي، زمينة ظهور مهدي(عج) را آماده سازند.
ح) انتظار سازنده و واقعي
مفهوم تکلیف در انتظار سازنده فهمیده میشود كه مورد توجه جامعة منتظر است. يعني جامعة منتظر، جامعة مكلف نيز هست. علاوه بر اینکه ديدار امام دادگر را میخواهد، به مسئوليتهاي خود نيز آگاه است و در راه دستيابي به آرمانهاي متعالياش گام برمیدارد.
انتظار سازنده به مفهوم دست روي دست گذاشتن نيست كه همه چيز را به حال خود رها كنيم تا سرانجام منجي ظهور كند، بلكه انتظار آگاهانه جز اصلاح و راستي ثمري ندارد و دستآورد مهم چنين انتظاري اميد به آيندهای روشن است.
در جامعة منتظر، هم تكاليف فردي و هم تكاليف اجتماعي با حساسيت خاصي رعايت و انجام میگردد. جامعه منتظر، سست و راكد و بياعتنا و رها شده نيست، بلكه حساس و پوياست. اگر روزگار انتظار دوران فتور و سستي بود، تکلیف از همه سلب میشد و پيشوايان، ما را به رعايت فتواي الهي و چنگ زدن به ريسمان الهي سفارش نمیكردند.
ط) گسترش عدالت و دادگري
گسترش عدل و احسان از ديگر ويژگيهاي جامعة منتظر است كه منتظران بايد به آن ارج نهند. انتظار فرج، انتظار براي تحقق دادگستري حضرت مهدي(عج) است كه با تزكيه، اعمال نيك، پالايش دروني، تنفر از ستم و دفاع از حق توأم باشد. انتظار فرج تعهدآفرين و مسئوليتساز است و با راحتطلبي و اشرافيگرايي و بيعدالتي و ظلم منافات دارد.
جامعه منتظر بايد عدالتپيشه و عدالتمحور باشد تا نمونهای از عدل مهدي(عج) به شمار آید؛ جامعهای كه در انتظار تحقق عدل و داد است، خود بايد مقوم و مؤيد عدل در اجتماع باشد تا آيینة تمامنماي حكومت منجي دادگستر گردد.
قرآن کریم میفرماید:«إِنَّ اللّهَ يأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ»؛
خداوند به اقامة عدل و اشاعة احسان امر میكند.
بايد توجه داشت كه سخن از عدالت و دادگري، در اسلام و قرآن اصلی بنيادي و همهگير است.
ی) پيوند و ارتباط با امام زمان(عج) در زمان غيبت
مردم جامعة منتظر، با دعاها، زيارتها، نمازها و صلوات و توسلات مرتبط با امام عصر(عج) آشنا هستند. اين نخستين قدم در راه ايجاد ارتباط با امام عصر است و قطعاً با مواظبت از كارهايي كه از آنها ياد شد، رفتهرفته روح انتظار در منتظران زندهتر میشود و پيوند معنوي مستحكمتري با امام زمان(عج) برقرار میگردد.
بايد حضور امام را بيش از پيش در زندگي فردي و اجتماعي خود احساس كرد، آن حضرت را بر رفتار و گفتار و پندار خود شاهد و ناظر بدانيم. اين حداقل وظيفهای است كه جامعة منتظر میتواند در برابر محبت خدا داشته باشد و زمينهساز مناسبي براي ظهور گردد.
در دوران غيبت كبرا، غفلت مردم از حقايق و فراموشي ارتباط با امام عصر، باعث شده تا به آن عزيز بیتوجهی شود. لازم است شيعيان براي گرفتار نشدن در دام شيطان، به امام زمان خود متمسك شوند و پيوند معنوي بالايي با او برقرار سازند.
ک) پيروي از ولايت فقيه و خط رهبري
امام صادق(ع) در مورد پيروي از خط رهبري در دوران غيبت كبرا میفرمايند:
اذا كانَ ذلك، فَتَمسَّكُوا بالاَمرِ الَاوَّل، حَتَّي يَتَبيَّنَ لَكُمُ الآخَر... و والِ مَن كُنتَ تُوالي...
هرگاه زمان غيبت فرا رسيد، به دستورهای امامان پيشين چنگ زنيد تا امام آخرين ظهور كند... همواره در خط رهبري و ولايت حقّه جاي داشته باشيد.
علامه مجلسي در بيان اين احاديث و تعاليم میفرمايند:
مقصود از اين احاديث، اين است كه در عصر غيبت، در امر دين متزلزل نشويد و در مقام عمل حيرتي به خود راه ندهيد؛ در اصول و فروع دين، به آنچه از امامان به دست شما رسيده چنگ زنيد و عمل به دين را ترك نكنيد و از دين خدا روي مگردانيد تا زماني كه امام شما ظاهر شود...
به يقين جامعه منتظر كه جامعهای مهدوي است، همواره اين اصول را در نظر دارد و همين پيروي همهجانبه را شعار و پيشة خويش میسازد.
ل) شكيبايي و پرهيز از نااميدي
انتظارُ الفَرَجِ بالصَّبرِ، عبادةٌ؛
چشم به راه فرج داشتن، با صبر و بردباري، عبادت است.
توصيه به صبر براي منتظران، به معناي شكيبايي در مورد غيبت امام و براي رفع دغدغة خاطر و دوري از لغزش دربارة اصل فرج است. بنابراين، صبر به منظور رفع تكليف و ترك وظايف مكلفان نيست. جامعة منتظر، صبور و شكيباست و هيچ گاه بيروح و خسته نمیگردد.
منتظران حكومت توحيد و عدل، از هيچ امر و عاملي به ويژه از طول كشيدن عصر غيبت و فزون شدن قدرت كاذب قدرتمندان جهان، يأس به دل راه نمیدهند. امام علي(ع) میفرماید:
اِنْتَظِرُوا الفَرجُ، و لاتيأسُوا مِن روحِ الله... فَاِنَّ اَحَبَّ الاَعمالِ الي اللهِ، انتظارُ الفرجِ؛
چشم به راه رسيدن فرج باشيد و از كارگشايي و آسايشرساني الهي نوميد مباشيد؛ زيرا بهترين اعمال، انتظار رسيدن فرج و گشايش است.
حكومت مهدي(عج) حكومت اميدها و نويدهاست، بنابراين، بايد بدان اميدوار بود و كوشيد. جامعة منتظر واقعي نااميدي را نمیشناسد و همواره تا رسيدن به اميد راهي نمیبيند و درصدد پيمودن آن راه است. يأس در اين جامعه راهي ندارد؛ چون از راههاي شيطان است.
حضرت علي(ع) در فضيلت صبر و مقام صابران در زمان غيبت امام زمان(عج) میفرمايند:
طوبي لِصابرينِ في غيبته، طوبي لِلمتقين علي محبة، اولئك الذين وصفهم الله في كتابه و قالَ: «هدي للمتقين» الذينِ يومنونَ بالغيب؛
خوشا به حال صبركنندگان در غيبتش! خوشا به حال برپا دارندگان محبتش! همان كسي كه خداوند در كتابش چنين وصفشان فرموده: هدايتي است براي تقوا پيشهگان، همان كساني كه به غيبت ايمان آورده و باور دارند.
م) مبارزه با شيطان و دامهاي آن
شيطان از ابتداي خلقت بشر تاكنون در كرة زمين فعالترين دشمن نمايندگان الهي بوده است. این موجود مختار، هميشه به صورتهاي مختلفي سعي کرده تا اراده و اختيار بشر را تضعیف نماید و برای منحرف كردنشان از صراط مستقيم، از هيچ كوششي فروگذار نكرده است. در قرآن کریم دهها بار دربارة اين دشمن قسم خوردة انسانها هشدار میدهد.
آشناسازی جوانان، نوجوانان و حتی كهنسالان، با معارف دين يعني مسير قرآن و اهلبيت(ع) از وظايف و ويژگيهاي جامعة منتظر مهدي(عج) در مقابل حربههای شيطان است و حقايق دين را براي آنان بازگو نمايند. جامعة منتظر ظهور در مقابل گناهان و اشتباهات همنوعان خود هيچگاه از عبارت «به من ربطي ندارد» استفاده نمیكند و در برابر اعمال ناشايست ديگران بياعتنا نمیشود.
راههاي مقابله با شيطان در عصر غيبت براي منتظران عبارتند از:
1. از بين بردن صفات رذيلة خود و جامعه؛
2. تمرين تهذيب نفس كه چارة اصلي براي عمل به علم اعتقادات است؛
3. اجراي مسئولانه امر به معروف و نهي از منكر؛
4. پيروي از قرآن و اهلبيت و ولايت فقيه؛
5. دوري از دشمنان قسم خوردة اسلام كه اصول و عقايد ما را زير سؤال میبرند؛
6. توبه از غفلت و دعا براي فرج امام زمان(عج)؛
7. برقراري ارتباط روحي و معنوي با امام زمان.
نتيجه
جامعة منتظر ظهور از هدف خود لحظهای نبايد غافل گردد. هدف اين جامعه داشتن جامعهای مهدوي است كه مورد پسند امام زمان(عج) قرار گیرد. این جامعه باید توحيدگرا باشد، به نبوت و معاد و ولايت فقيه توجه خاصي کند، امر به معروف و نهي از منكر را اجرا نماید، مهدي موعود را تبلیغ کند، صبور و اميدوار باشد، هميشه ظهور را آرزو کند و برای مبارزه با شیطان و تهذيب نفس و اجراي عدالت آماده باشد.
عطر مهدی در جامعة منتظر ظهور به مشام میرسد. چون مهدي(عج) همساية ديوار به ديوار اين جامعه است؛ جامعهای كه دعاهاي فرج و ندبهاش كلاس درس است؛ كلاسي با دانشآموزان يكسان و يكسو كه همه وظايف خود را میشناسند و انجام میدهند. هدف در اين جامعه یک چيز است؛ زمينهسازي براي ظهور مهدي موعود(عج).
منابع
1. ابراهیم اميني، دادگستر جهان، انتشارات شفق، زمستان 1369.
2. محمدرضا حكيمي، خورشيد مغرب، انتشارات دليل ما، قم 1382.
3. مهدی ركني، نشاني از امام غايب(عج)، انتشارات آستان قدس رضوي، مشهد 1368.
4. آيتالله العظمي صافي گلپايگاني، گفتمان مهدويت، انتشارات مسجد مقدس جمكران، پاييز 1377.
5. سید محمّدرضا غياثي كرماني، حكومت مهدي و آخرالزمان از ديدگاه معصومين، انتشارات نورگستر، پاييز1380.
6. حسن رحيمپور ازغندي، جامعة صلواتي، نشريه رسالت، 19/5/85.
7. آيتالله فاضل لنكراني، «پيام نيمه شعبان»، نشريه موعود، ص68.
8. «وحدت جامعة جهاني زمينه شكلگيري حكومت جهاني امام زمان(عج)»، نشريه خورشيد مكه، ص39.
9. آيتالله مكارم شيرازي، فلسفه غيبت حضرت بقيةالله الاعظم، نشريه جمهوري اسلامي، 6/7/85.
10. «وقت ظهور، عطر حضور، مروري بر بایستههای تبليغ فرهنگي مهدوي»، نشريه حزبالله انديشه، 29/9/85.
11. علیرضا احمدي، بحران قبل از ظهور، نشريه رسالت، 29/4/85.
12. «مهدويت اميدها و نويدها»، نشريه حسبان، 31/3/85.
اوضاع دنیا آشفته و اسفناك است؛ بيعدالتي و ظلم، جاي عدالتمحوري و عدل را گرفته، تزوير و ريا و دروغگويي حاكم شده و بياعتمادي و غرور و زور بر مظلومان حكمراني ميكند؛ پيشرفتهاي مادي به اوج خود رسیده، معنويات كمرنگ و بيروح شده، دينداري و يقين از جوامع بشري رخت بربسته، اديان يا به فراموشي سپرده يا تحريف شدهاند و بشر كاملاً سردرگم و نااميد گشته است.
اینها شايد نشانههايي از ظهور منجي باشد. حال در اين اوضاع و احوال، منتظران چه وضعي دارند؟ آيا دست روي دست بگذارند و هر چه را پيش آيد، خوش دارند؟ وظايف آنان چیست؟ چگونه شناخته ميشوند؟
اين مقاله با معرفي شاخصهاي جامعه منتظر واقعي، به ويژگيهاي آن میپردازد؛ از جمله: توحيدگرايي، آمادگي روحي و نظامي، امر به معروف و نهي از منكر و مبارزه با دام شياطين.
مقدمه
«اَنَّ الارضَ يَرِثُها عبادِيَ الصّالحُون»؛1
حكومت زمين سرانجام به دست بندگان صالح ما خواهد افتاد.
سلام بر مهدي، انتظار سبز دورانها، آرمان مجسم عدالتخواهان، برگزيدة اعصار، ذخيرة جاويدان الهي و نويدبخش صبح در شب انتظار! سلام بر منتظران راهش، عاشقان گمنام و نشان، مردمان صبور و عدالتپيشه، ندبهخوانان اميدوارش! سلام بر جامعه مهدوي، مدرسه دانشآموزان عاشق، كلاس استادِ پشتِ پرده، دانشآموزان بيريا و صبور، نگاههاي اميدبخش و انتظارآفرينِ و قانون شيرينِ او!
در قرآن كريم درباره مسائل آيندة دوران و حوادث آخرالزمان و حكومت خوبان و صالحان سخن بسيار آمده كه آيه گفته شده از اين گونه آيات است. مفسران اسلامي اينگونه آيات را طبق مدارك حديثي و تفسيري، به مهدي و ظهور آخرالزمان مربوط دانستهاند.
امام محمد باقر(ع) ميفرمايد:اين بندگان صالح و شايسته كه وارثان زمين شوند، اصحاب مهدي هستند، در آخر الزمان.
پيامبر و امامان معصوم از جانب خدا، براي تصدي مقام زمامداري و اداره امور مسلمانان منصوب گشتهاند و بايد در اين راه تلاش و جديت نمايند، اما وظيفه اصلي بر عهدة مسلمانان نهاده شده كه در تأسيس و تحكيم حكومت اسلامي بكوشند و اكنون كه به وجود معصوم دسترسي نيست، براي تأسيس حكومت اسلامي و اجراي قوانين و برنامههاي سياسي و اجتماعي اسلام تلاش و جديت نمايند.
هرج و مرج در جامعة منتظر ظهور راهي ندارد؛ چون حكومت واحدي جامعه را راهنمايي میكند و همه از آن تبعيت میكنند. در اين حكومت صالحان، هر كس به وظيفه خود آشناست و خود را به انجام دادن وظيفهاش مكلف میداند.
جامعهای كه مهدي آن را بنا خواهد كرد «جامعة صلواتي» است. جهاني به اين معنا كه او يكباره با همه مظاهر ظلم و جنايت در گوشه و كنار عالم برخورد مینمايد و همه جنگها را تمام میكند.
میجنگد اما براي صلحي كه با عدالت توأم خواهد بود. عدالت و محبت شعار جامعه مهدي است. شهروندان اين جامعه براي سودجويي مادي خود نمیكوشند؛ چون همه در پي خدمت رساندن به یکديگرند. پس جامعة مهدي جامعهاي صلواتي خواهد بود.
بايد جامعه منتظر آن حضرت را به آرمانهاي اين جامعه صلواتي نزديكتر سازيم. جامعه مهدوي، جامعه منتظر ظهور، جامعه صلواتي و جامعه آرمانخواه، همه و همه یك چيز است و آن هم پل رسيدن به حضرت مهدي(عج).
آشنايي با بايستههاي عملي (آشنايي با داعي به مهدي و ارتباط معنوي با امام زمان(عج)) و بایستههای نظري (شناخت همهجانبة فرهنگ مهدويت و انتظار) جامعه ما را به جامعه منتظر ظهور واقعي تبديل خواهد كرد.
ويژگيهاي جامعة منتظر
شايد آنان كه خوب درك میكنند بتوانند مبشر كسي باشند كه ما را راه وصول به پاية او نيست و راه ظهور او را آماده كنند.
ما امروز نظارهگر صحنههاي دلخراشي هستيم بر فراز جغرافياي جهان، پرچم ظلم و تجاوز و تبعيض را در اهتزاز میبينيم.
فساد در همه جوانب حيات، اقتصاد و فرهنگ، اخلاق و سياست و ديگر شئون زندگي ميداندار است. اختلاف طبقاتي، استعمار در شكلهای جديد و بديع و تروريسم دولتي به نام مبارزه با تروريسم، تضييع حقوق انسانها به نام دفاع از حقوق بشر و اشتغال كشورهاي اسلامي به نام دموكراسي، همه و همه گواه آن است كه عدالت مرده و فضيلت و انسانيت كمرنگ شده است و بايد مصلحي جامع و كامل ظهور يابد و به همه اين امور پايان دهد و اجتماعي عادل و قرآني بسازد. اكنون كه عصرغيبت و دوران محروميت از ظهور است، بايد با حبل محكم انتظار، خود را براي فرج آن حضرت آماده سازيم.
بايد بر اساس موازين صحيح (معتبر و مستند) اعمال خود را تنظيم نماييم. بايد فريب ادعاهاي افراد آلوده به دنيا كه از هر امري خصوصاً مقدّسات براي رسيدن به اهداف خود استفاده مینمايند، نخوريم. بايد دين را از آگاهان به دين و شريعت بياموزيم و به آن عمل كنيم و فرهنگ صحيح و عميق انتظار را در جامعه خود در همه طبقات پياده نماييم و بالاخره بايد جامعهای در حد امكان، مهدوي داشته باشيم.
با الهام از سخنان حضرت آيتالله لنكراني بايد ديد چه جامعهاي مهدوي به شمار ميآيد و مراد از اين جامعه چه نوع اجتماعي است.
به جرئت میتوان گفت، هر جامعهای شامل افرادي است كه در آن با ويژگيها، عادات و ايدههای متفاوت زندگي میكنند كه به دنبال هدفهاي معنوي و مادي خود هستند. اين جوامع يا اسلامياند يا غيراسلامي.
جامعه مهدوي به جوامع اسلامي اختصاص دارد؛ جامعهای كه مراد آن مهدي(عج) است؛ جامعهای هدفمند كه همواره از ساية توجهات امام عصرش لذت میبرد. در چنين جامعهای مهدي(عج) موعود است. همه منتظر ظهور اويند تا از پشت پردة غيبت به در آيد.
مردمان اين جامعه همواره دنبال يار میگردند؛ حتي در قلبهاي شكستة خويش، با ديدن اوضاع نابهسامان جامعه رنجيده میشوند و ظهور او را مشتاقانه از خدا میخواهند. اين جامعه همان جامعة منتظر و مهدوي است. ويژگيهاي عصر قبل از ظهور، منتظران واقعي را مشتاقتر و تشنهتر میكند. در عصر قبل از ظهور ديندار بودن دشوار میگردد؛ فرد مسلمان وارد مسجد میشود و نماز نمیخواند.
مردان به شکل زنان و زنان به شكل مردان درمیآيند؛ بياعتمادي و نفاق
ظاهر میشود و... در چنين اجتماعي كه هزاران مشكل ديگر نيز در آن به وقوع میپيوندد، منتظران مهدي(عج) چه بايد بكنند؟
حال ويژگيهاي جامعه منتظر مهدي را بررسي ميکنيم:
الف) توحيدگرايي
بعد توحيدي انتظار يكي از ويژگيهاي مهم منتظران است كه همواره بايد بدان توجه داشته باشند. انتظار، منتظران را متوجه مبدأ عالم میكند؛ متوجه منشأ و مبدأ همه هستها و موجودات.
مهدي بنده خدا و خليفه الهي و ولي خدا در زمين براي استقرار بخشيدن به دين خدا و نجات جامعة بشري است. منتظران همواره بايد از درگاه لايزال الهي مهدي را بطلبند و براي تعجيل در ظهور او دعا کنند. در اين امر، همواره به خداي متعال توجه ميشود. اين علم را از پيشوايان گرفتهايم.
پيامبر اكرم(ص) در فضيلت انتظار میفرمايند:افضلُ اعمالِ امّتي، انتظارُ الفرجِ مِنَ الله عزّوجلّ؛
بهترين اعمال امت من، انتظار رسيدن فرج است از نزد خداي عزيز جليل.
و اين يعني بعد توحيدگرايي انتظار.
ب) نبوتگرايي و امامتگرايي
مهدي، از اهلبيت و حتي از صديقين و خاتم ائمه طاهرين است. منتظران، چشم به راه كسي هستند كه در او آثار و صفات پيامبران گرد آمده؛ كسي كه امامان پيشين يكايك او را ياد كردهاند. وجود مهدي و انتظار او بزرگترين تأكيد بر اصل اعتقادي امامت و رهبري است و همة اينها يعني يادكردن اعتقادي و مكتبي پيامبري و پيامبران و توجه دادن به اصل مهم نبوت و امامت. جامعه منتظر بايد اصول بنيادي نبوت و امامت را تبيين و ترويج نمايند.
ج) توجه به مسئلة معاد و قيامت
جامعة منتظر همواره به یاد مرگ و حسابرسي است. معاد یعنی بازگشت انسان به نزد خدا و ورود به جهان پايدار و شروع زندگي اصلي. ظهور مهدي(عج) از «اشراط ساعت» است، يعني علایم قيامت يكي از نشانههای حتمي قيام قيامت و فرارسيدن رستاخيز ظهور مهدي(عج) به شمار میآید. اين مسئله نيز در توجه جامعه منتظر به معاد نقش به سزايي خواهد داشت. پس مسئلة انتظار موعود با اصل اعتقادي معاد رابطة عميقي دارد.
د) گسترش امر به معروف و نهي از منكر
«يؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيوْمِ الآخِرِ وَيأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَينْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيسَارِعُونَ فِي الْخَيرَاتِ وَأُوْلَئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ».
به خدا و روز قيامت ايمان دارند؛ و به كار پسنديده فرمان مىدهند و از كار ناپسند بازمىدارند؛ و در كارهاى نيك شتاب مىكنند، و آنان از شايستگانند.
امر به معروف و نهی از منکر يكي از تكاليف عمدة ديني است. فرایض الهی با توجه داشتن به اين دو امر برقرار میماند و جامعة ديني از انحراف میرهد. خشنودي مهدي(ع) در آن است كه «معروف» عملي شود و «منكر» ترك گردد. بنابراين جامعه منتظر نمیتواند در اين مورد بياعتنا باشد. مهدی، در عصر ظهور، خود بزرگترين آمر و ناهي خواهد بود، پس چگونه جامعة منتظرش خشنودي او را نخواهد و دستور او را عملي نكند و در راه اصلاح جامعه نكوشد؟
هـ) اتحاد جامعه جهاني و پرورش نيروي انساني
وحدت جامعة جهاني، زمينه شكلگيري حكومت جهاني امام زمان(عج) است. امت اسلام امت واحده به شمار میآید و همه بايد خدا را پرستش كنند. تعدد جوامع و امم و پرستش افراد و خدايان و معبودهاي متعدد براي خود گزيدن، شرك به خداي واحد را موجب میشود و سردرگمي و تشتت افكار و انحرافات را باعث میگردد.
جامعة منتظر، جهان را داراي نظامي واحد میدانند، چون يك خدا دارند، پس در چنين جامعهای فقط خداوند حاكم است، بنابراين جامعه نيز واحد خواهد بود. منتظران مهدي هيچگاه عامل تفرقه و اغتشاش نيستند، بلكه سعي دارند همه را متحد كنند، عقايد را به هم نزديك گردانند و فرهنگ اتحاد و يكدلي را ترويج دهند؛ زيرا میدانند كه وحدت زمينة شكلگيري حكومت موعودشان است.
منتظران واقعي جامعة آن حضرت را براي همه میخواهند نه فقط براي خود و براي پيشبرد چنين هدفي، در پي جذب نيروي فعال و سازنده انساني هستند كه در واقع ارتش انقلاب جهاني را تشكيل میدهد.
و) آمادگي ابعاد روحي، نظامي و فرهنگي
در اقتصاد آموختهايم كه همواره عرضه در مقابل تقاضاست؛ تا تقاضايي نباشد، عرضه هر نوع برنامه مادي و معنوي مؤثر نخواهد شد. تا در اعماق دل مردم تقاضا و درخواستي برای ظهور نباشد، عرضه كاري بيهوده خواهد بود.
جامعه منتظر تقاضاي روحياش را به شدت دنبال میكند و دمي از اين عمل خسته نمیگردد و مطمئن است كه عرضهاش به وقوع میپيوندد، بنابراين هيچ گاه نااميد نمیشود.
مهدي(عج) قيامي عظيم خواهد کرد پس سزاوار نيست كه منتظرانش آمادگي اين قيام را نداشته باشند. منتظر بايد هميشه آمادگي نظامي داشته باشد تا هنگام ظهور و طلوع خورشيد مهرباني، به صف پيكارگران ركاب مهدي(عج) بپيوندد و در آن نبرد عظيم، كمكرسان و حماسهآفرين باشد.
امام صادق(ع) در اين باره میفرمايند:لِيعُدَّنَّ اَحَدُكُم لِخُروج القائم، وَلَوسهْماً. فانَّ اللهَ اذا علم ذلك من نيّتهِ، رَجَوتُ لِاَنْ ينسيءَ في عُمرِهِ حتّي يُدركه وَيَكونَ مِن اَعوانِه و انصارهِ؛
بايد هر يك از شما براي خروج قائم اسلحه تهيه كنيد، اگرچه یک نيزه؛ چون وقتي خداوند ببيند كسي به نيت ياري مهدي اسلحه تهيه كرده، اميد است عمر او را دراز كند تا ظهور را درك نمايد و از ياوران مهدي باشد.
و نيز خداوند میفرمايد:«وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ»؛
در راه خدا حق جهاد را انجام دهيد.
پس جامعة منتظر باید آمادگي روحي و نظامي نيز در جهت ظهور داشته باشد.
از سوي ديگر، براي برقراری حكومت جهاني، بر اساس عدل و داد به پيشرفت دانشها و فرهنگهای اجتماعي و مردمي نياز فراواني دارد كه آن نيز بدون پيشرفت فكري و گذشت زمان ممكن نيست. جامعه منتظر بايد براي برقراري اين حكومت جهاني در تكامل علوم و فرهنگهای انساني تلاش کند.
ز) تكامل وسايل ارتباطجمعي
حكومت جهاني مهدي(عج) به وجود وسايل كامل ارتباطجمعي نياز دارد تا در پرتو آن بتواند مقررات و احكام و اصول انساني را از طرق مختلف در مدت كوتاهي به مردم جهان اعلام كند. اين موضوع به سعي و تلاش جامعة منتظر و منتظران ظهور نياز دارد كه با ارج نهادن به تكامل صنايع انساني و پيشرفت همهجانبة ابعاد وسايل ارتباطجمعي، زمينة ظهور مهدي(عج) را آماده سازند.
ح) انتظار سازنده و واقعي
مفهوم تکلیف در انتظار سازنده فهمیده میشود كه مورد توجه جامعة منتظر است. يعني جامعة منتظر، جامعة مكلف نيز هست. علاوه بر اینکه ديدار امام دادگر را میخواهد، به مسئوليتهاي خود نيز آگاه است و در راه دستيابي به آرمانهاي متعالياش گام برمیدارد.
انتظار سازنده به مفهوم دست روي دست گذاشتن نيست كه همه چيز را به حال خود رها كنيم تا سرانجام منجي ظهور كند، بلكه انتظار آگاهانه جز اصلاح و راستي ثمري ندارد و دستآورد مهم چنين انتظاري اميد به آيندهای روشن است.
در جامعة منتظر، هم تكاليف فردي و هم تكاليف اجتماعي با حساسيت خاصي رعايت و انجام میگردد. جامعه منتظر، سست و راكد و بياعتنا و رها شده نيست، بلكه حساس و پوياست. اگر روزگار انتظار دوران فتور و سستي بود، تکلیف از همه سلب میشد و پيشوايان، ما را به رعايت فتواي الهي و چنگ زدن به ريسمان الهي سفارش نمیكردند.
ط) گسترش عدالت و دادگري
گسترش عدل و احسان از ديگر ويژگيهاي جامعة منتظر است كه منتظران بايد به آن ارج نهند. انتظار فرج، انتظار براي تحقق دادگستري حضرت مهدي(عج) است كه با تزكيه، اعمال نيك، پالايش دروني، تنفر از ستم و دفاع از حق توأم باشد. انتظار فرج تعهدآفرين و مسئوليتساز است و با راحتطلبي و اشرافيگرايي و بيعدالتي و ظلم منافات دارد.
جامعه منتظر بايد عدالتپيشه و عدالتمحور باشد تا نمونهای از عدل مهدي(عج) به شمار آید؛ جامعهای كه در انتظار تحقق عدل و داد است، خود بايد مقوم و مؤيد عدل در اجتماع باشد تا آيینة تمامنماي حكومت منجي دادگستر گردد.
قرآن کریم میفرماید:«إِنَّ اللّهَ يأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ»؛
خداوند به اقامة عدل و اشاعة احسان امر میكند.
بايد توجه داشت كه سخن از عدالت و دادگري، در اسلام و قرآن اصلی بنيادي و همهگير است.
ی) پيوند و ارتباط با امام زمان(عج) در زمان غيبت
مردم جامعة منتظر، با دعاها، زيارتها، نمازها و صلوات و توسلات مرتبط با امام عصر(عج) آشنا هستند. اين نخستين قدم در راه ايجاد ارتباط با امام عصر است و قطعاً با مواظبت از كارهايي كه از آنها ياد شد، رفتهرفته روح انتظار در منتظران زندهتر میشود و پيوند معنوي مستحكمتري با امام زمان(عج) برقرار میگردد.
بايد حضور امام را بيش از پيش در زندگي فردي و اجتماعي خود احساس كرد، آن حضرت را بر رفتار و گفتار و پندار خود شاهد و ناظر بدانيم. اين حداقل وظيفهای است كه جامعة منتظر میتواند در برابر محبت خدا داشته باشد و زمينهساز مناسبي براي ظهور گردد.
در دوران غيبت كبرا، غفلت مردم از حقايق و فراموشي ارتباط با امام عصر، باعث شده تا به آن عزيز بیتوجهی شود. لازم است شيعيان براي گرفتار نشدن در دام شيطان، به امام زمان خود متمسك شوند و پيوند معنوي بالايي با او برقرار سازند.
ک) پيروي از ولايت فقيه و خط رهبري
امام صادق(ع) در مورد پيروي از خط رهبري در دوران غيبت كبرا میفرمايند:
اذا كانَ ذلك، فَتَمسَّكُوا بالاَمرِ الَاوَّل، حَتَّي يَتَبيَّنَ لَكُمُ الآخَر... و والِ مَن كُنتَ تُوالي...
هرگاه زمان غيبت فرا رسيد، به دستورهای امامان پيشين چنگ زنيد تا امام آخرين ظهور كند... همواره در خط رهبري و ولايت حقّه جاي داشته باشيد.
علامه مجلسي در بيان اين احاديث و تعاليم میفرمايند:
مقصود از اين احاديث، اين است كه در عصر غيبت، در امر دين متزلزل نشويد و در مقام عمل حيرتي به خود راه ندهيد؛ در اصول و فروع دين، به آنچه از امامان به دست شما رسيده چنگ زنيد و عمل به دين را ترك نكنيد و از دين خدا روي مگردانيد تا زماني كه امام شما ظاهر شود...
به يقين جامعه منتظر كه جامعهای مهدوي است، همواره اين اصول را در نظر دارد و همين پيروي همهجانبه را شعار و پيشة خويش میسازد.
ل) شكيبايي و پرهيز از نااميدي
انتظارُ الفَرَجِ بالصَّبرِ، عبادةٌ؛
چشم به راه فرج داشتن، با صبر و بردباري، عبادت است.
توصيه به صبر براي منتظران، به معناي شكيبايي در مورد غيبت امام و براي رفع دغدغة خاطر و دوري از لغزش دربارة اصل فرج است. بنابراين، صبر به منظور رفع تكليف و ترك وظايف مكلفان نيست. جامعة منتظر، صبور و شكيباست و هيچ گاه بيروح و خسته نمیگردد.
منتظران حكومت توحيد و عدل، از هيچ امر و عاملي به ويژه از طول كشيدن عصر غيبت و فزون شدن قدرت كاذب قدرتمندان جهان، يأس به دل راه نمیدهند. امام علي(ع) میفرماید:
اِنْتَظِرُوا الفَرجُ، و لاتيأسُوا مِن روحِ الله... فَاِنَّ اَحَبَّ الاَعمالِ الي اللهِ، انتظارُ الفرجِ؛
چشم به راه رسيدن فرج باشيد و از كارگشايي و آسايشرساني الهي نوميد مباشيد؛ زيرا بهترين اعمال، انتظار رسيدن فرج و گشايش است.
حكومت مهدي(عج) حكومت اميدها و نويدهاست، بنابراين، بايد بدان اميدوار بود و كوشيد. جامعة منتظر واقعي نااميدي را نمیشناسد و همواره تا رسيدن به اميد راهي نمیبيند و درصدد پيمودن آن راه است. يأس در اين جامعه راهي ندارد؛ چون از راههاي شيطان است.
حضرت علي(ع) در فضيلت صبر و مقام صابران در زمان غيبت امام زمان(عج) میفرمايند:
طوبي لِصابرينِ في غيبته، طوبي لِلمتقين علي محبة، اولئك الذين وصفهم الله في كتابه و قالَ: «هدي للمتقين» الذينِ يومنونَ بالغيب؛
خوشا به حال صبركنندگان در غيبتش! خوشا به حال برپا دارندگان محبتش! همان كسي كه خداوند در كتابش چنين وصفشان فرموده: هدايتي است براي تقوا پيشهگان، همان كساني كه به غيبت ايمان آورده و باور دارند.
م) مبارزه با شيطان و دامهاي آن
شيطان از ابتداي خلقت بشر تاكنون در كرة زمين فعالترين دشمن نمايندگان الهي بوده است. این موجود مختار، هميشه به صورتهاي مختلفي سعي کرده تا اراده و اختيار بشر را تضعیف نماید و برای منحرف كردنشان از صراط مستقيم، از هيچ كوششي فروگذار نكرده است. در قرآن کریم دهها بار دربارة اين دشمن قسم خوردة انسانها هشدار میدهد.
آشناسازی جوانان، نوجوانان و حتی كهنسالان، با معارف دين يعني مسير قرآن و اهلبيت(ع) از وظايف و ويژگيهاي جامعة منتظر مهدي(عج) در مقابل حربههای شيطان است و حقايق دين را براي آنان بازگو نمايند. جامعة منتظر ظهور در مقابل گناهان و اشتباهات همنوعان خود هيچگاه از عبارت «به من ربطي ندارد» استفاده نمیكند و در برابر اعمال ناشايست ديگران بياعتنا نمیشود.
راههاي مقابله با شيطان در عصر غيبت براي منتظران عبارتند از:
1. از بين بردن صفات رذيلة خود و جامعه؛
2. تمرين تهذيب نفس كه چارة اصلي براي عمل به علم اعتقادات است؛
3. اجراي مسئولانه امر به معروف و نهي از منكر؛
4. پيروي از قرآن و اهلبيت و ولايت فقيه؛
5. دوري از دشمنان قسم خوردة اسلام كه اصول و عقايد ما را زير سؤال میبرند؛
6. توبه از غفلت و دعا براي فرج امام زمان(عج)؛
7. برقراري ارتباط روحي و معنوي با امام زمان.
نتيجه
جامعة منتظر ظهور از هدف خود لحظهای نبايد غافل گردد. هدف اين جامعه داشتن جامعهای مهدوي است كه مورد پسند امام زمان(عج) قرار گیرد. این جامعه باید توحيدگرا باشد، به نبوت و معاد و ولايت فقيه توجه خاصي کند، امر به معروف و نهي از منكر را اجرا نماید، مهدي موعود را تبلیغ کند، صبور و اميدوار باشد، هميشه ظهور را آرزو کند و برای مبارزه با شیطان و تهذيب نفس و اجراي عدالت آماده باشد.
عطر مهدی در جامعة منتظر ظهور به مشام میرسد. چون مهدي(عج) همساية ديوار به ديوار اين جامعه است؛ جامعهای كه دعاهاي فرج و ندبهاش كلاس درس است؛ كلاسي با دانشآموزان يكسان و يكسو كه همه وظايف خود را میشناسند و انجام میدهند. هدف در اين جامعه یک چيز است؛ زمينهسازي براي ظهور مهدي موعود(عج).
منابع
1. ابراهیم اميني، دادگستر جهان، انتشارات شفق، زمستان 1369.
2. محمدرضا حكيمي، خورشيد مغرب، انتشارات دليل ما، قم 1382.
3. مهدی ركني، نشاني از امام غايب(عج)، انتشارات آستان قدس رضوي، مشهد 1368.
4. آيتالله العظمي صافي گلپايگاني، گفتمان مهدويت، انتشارات مسجد مقدس جمكران، پاييز 1377.
5. سید محمّدرضا غياثي كرماني، حكومت مهدي و آخرالزمان از ديدگاه معصومين، انتشارات نورگستر، پاييز1380.
6. حسن رحيمپور ازغندي، جامعة صلواتي، نشريه رسالت، 19/5/85.
7. آيتالله فاضل لنكراني، «پيام نيمه شعبان»، نشريه موعود، ص68.
8. «وحدت جامعة جهاني زمينه شكلگيري حكومت جهاني امام زمان(عج)»، نشريه خورشيد مكه، ص39.
9. آيتالله مكارم شيرازي، فلسفه غيبت حضرت بقيةالله الاعظم، نشريه جمهوري اسلامي، 6/7/85.
10. «وقت ظهور، عطر حضور، مروري بر بایستههای تبليغ فرهنگي مهدوي»، نشريه حزبالله انديشه، 29/9/85.
11. علیرضا احمدي، بحران قبل از ظهور، نشريه رسالت، 29/4/85.
12. «مهدويت اميدها و نويدها»، نشريه حسبان، 31/3/85.
|
 |      |
